احوال مرا

از ريحانهاي كبود و

خانه هاي رو به ويراني بپرس

در روز بازنشستگي باران

رنگ مي كنم

چاودانگي كوير را

 و انهدام درخت را

مرا به ماجراي هامون و اسپندار فرا بخوان

به خنده هاي كودكي

كه در همايش جهاني طلسم ابريشم

كفشهاي مرا

پاك مي كند

حمدي ...

توبه اي ....

نسوحي ...

و ديوانگيهاي من آغاز مي شوند