دخترک تکه هایش بر زمین ریخت
نرگسیهای صورتش هنوز می خندیدند...
+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم دی ۱۳۸۶ ساعت 11:24 توسط مهدیه
|
اختا
اسرارجهان چنان که در دفتر ماست گفتن نتوان که ان وبال سرماست
نوشتههای پیشین
آرشیو موضوعی
پیوندها
- استاد نبوی
- harfe -ma
- damdora
- ورود آقايان اكيدا ممنوع
- زلما بلوچ (ساده دل )
- ايرج
- علی کوچیکه(داداشی)
- علم وفلسفه
- ابزورد
- نمايش
- گروه تئاتر 000
- فيزيك ونجوم
- استاد پودينه
- آرتو
- خواجه پور
- جواد سجادپور
- دايره افسون
- نمايشنامه(امير رستگار)
- رياضيات
- آهنگ بلوچ
- عذرا مجيبي
- زبانشناسي
- كتيبه حوا
- اصغر معصومي
- اسبم را براي خدا ميبرم
- فرادرماني(محمد)
- چل كلاغ
- هنر موسيقي
- مي خوانمت
- سينما
- پژواك
- صالح (آخرين ترفندها)
- ناگفته ها (محسن)
- لينكستان ادبيات و موسيقي
- فرياد
- گوگوشيما
- هميشه غمگين
- بهداد
- ايرانباستان
- تابو شكن
- شام مهتاب
- آخرين سامورائي
- هنرهاي تزئيني رويا(بلوچستان)
- وانيا (نفس بلوچ)
- مشاوره روانشناسي
- ///آزاديخواهان منطق گرا\\\
- .....كارو.....
- يك فنجان شعر (بهار)