دوشنبه یکم بهمن 1386
دراز به دراز
کنار دیوارمدرسه
تا آمدنت
قورت قورت قورت
انگشتریهایت
پر پر پر
پروانه ها / تا حوالی صبح
....
گلویم را بگذار
میان آوازهایت...
با طلوع دوباره دندانها
سوار گاری بی سیم چی ها
تف می کنم بوسه هایت را
/از پهلویم می گذری/
تبسم مورچه ها
سوراخ دیوار مدرسه را می پیماید
و لالایی تو را
تا عمق جانم می نوازد
...
حالا که رفته ای
قنداق من
پر گشته از
گلهای نسترن /
نوشته شده توسط مهدیه در ساعت 23:28 | لینک
|
