تازه فهمیدم چرا تو به خواب من نمی آیی... ای مریم باکره !
خواب چون منی که خواب تمام روسپیان شهر را دیده ام...
خواب چون منی که بردرگاه تمام روسپیخانه های شهر بدنبال باکره ای می گشتم
که بوی آغوش مرا از دور در نهانخانه خلوت خویش حس کند و
مرا بخواهد...
دیروز در برابر مریم مجدلیه برهنه شدم
با انگشتان ظریفش دنده هایم را شمرد
بعد سینه ام را لمس کرد و گفت:
هنوز مثل کودکیهایت هستی
وقتی برهنه می شوی می لرزی!
ـ:کودکیهایم؟ ... مگر آدم وحوا در پشت برگهای سپیدار نمی لرزیدند؟
-: نه... می لولیدند... درپشت برگهای ریواس!
-: چه تفسیر پلشتی از نیا کانمان...
...هنوز غروب نشده ... تازه اول صبح است
ومن در برابر مریم مجدلیه ایستاده ام
برهنه تر از کودکی
تازه فهمیدم چرا تو به خواب من نمی آیی...
